شهاب واجدی، عکاس و فعال رسانه در گفتوگو با پایگاه خبری بیستویکمین جشنواره ملی رسانههای ایران:
سید شهاب واجدی، عکاس و فعال رسانه در گفتوگو با پایگاه اطلاع رسانی بیستویکمین جشنواره ملی رسانههای ایران با اشاره به تجربه خود از دورههای پیشین جشنواره مطبوعات این جشنواره را در ایجاد فضای رقابتی بین فعالان حوزه رسانه و انگیزه بخشیدن به آنها موثر دانست و در اینباره گفت:«به عنوان کسی که فعالیت رسانهای و خبری کرده و تجربه حضور در جشنواره سابق مطبوعات را داشته است باید بگویم که این جشنواره واقعا یک فضای رقابتی ایجاد میکرد. عکاسان و خبرنگاران دوست داشتند در این ماراتن مطبوعاتی شرکت کنند تا شاید به عنوان چهره شاخص و برگزیده شناخته شوند. این رقابت باعث میشود تا رسانهها با خودباوری و امید برای فعالیت انگیزه پیدا کنند. اما خب مدتی این فضا تعطیل شده بود و ترس دارم که اندک حس رقابت باقی مانده هم از بین برود. این فضای رقابتی لازمه فعالیت رسانهای است. امیدوارم این جشنواره دوباره خبرنگاران و عکاسان و سایر فعالان حوزه رسانه را سر ذوق آورده و رسانهایها احساس پویایی مجدد کنند».
واجدی در توصیف اهمیت عکس خبری و گزارش تصویری میگوید:«عکاس مطبوعاتی یک رسالت بر عهده دارد. در فضای آکادمیک عکاسی بسیاری از صاحب نظران میگویند که گاهی یک عکس به اندازه صدها کلمه اثر گذار است. کسی که قلم میزند میتواند قلم را کمی جهت داده و حقیقت را وارونه کند اما عکس حقیقت دارد».
واجدی که خود سابقه تدریس آکادمیک عکاسی را نیز دارد در ادامه به ویژگیهای که برای یک گزارش خبری لازم است پرداخته و در اینباره معتقد است:«یک عکس خبری باید پیام رسان خوبی باشد و گزارش تصویری مجموعهای از عکسهای خبری است که به روایت میپردازد و باید ابتدا و انتهایی داشته باشد. اما جدیدا عکاسان خبری که یا مبتدی هستند یا وقت و حقوق کافی ندارند و یا احیانا دغدغه جدی در حرفه خود ندارند در رویدادهای مختلف حضور یافته و بدون پرداختن به روایت صرفا چند عکس از نماهای مختلف گرفته و میروند. اگر کسی بخواهد گزارش تصویری تهیه کند باید وقت بگذارد تا بتواند روایتگری حقیقی از ماجرا باشد. گزارشگران تصویری البته باید بحث ارزشهای خبری و عناصر خبری را نیز مورد توجه قرار دهند».
این فعال رسانهای همچنین به نقش شبکههای اجتماعی در کم حوصله کردن مخاطبان اشاره کرده و میگوید:«نکته دیگری که باید مورد توجه قرار گیرد ظهور شبکههای اجتماعی است. مردم از خبرگزاریها و روزنامهها به شبکههای اجتماعی روی آورده و دیگر همچون سابق نمیروند سرویس عکس یک خبرگزاری را باز کنند و ۳۰ فریم از یک رویداد ببینند بلکه صرفا به چند فریم محدود در شبکههای اجتماعی اکتفا میکنند. مردم الان دنبال حاشیههای طولانی نیستند و دوست دارند یک گزارش تصویری ناب و مختصر ببینند».
سید شهاب واجدی در ادامه با مقایسه فعالیت میدانی خبرنگاران و عکاسان سختیهای حرفه عکاسی را اینگونه تشریح میکند:«خبرنگار یک روایتگر است که میتواند بدون هیچ ابزاری در محل حاضر شده و حتی بدون اینکه کسی هویت او را تشخیص دهد فعالیت کرده و بعدا روایت خود را مکتوب کند اما عکاس چون دوربین به دست وارد میدان میشود در شلوغیها گاهی با مشکل مواجه میشود. هر عکاس روی دوشش گاها تا چند صد میلیون تومان تجهیزات حمل میکند. این باعث ایجاد ترس و واهمه شده و جسارت عکاس برای فعالیت را از بین میبرد چرا که نگران است هر لحظه او را بگیرند و لنز چند ده میلیونیاش را بشکنند. زمانی که ترس از بین رفتن داراییاش را داشته باشد خب طبعا کمتر فعالیت میدانی موثری خواهد داشت و نمیتواند رویدادهای مهم را که نیاز به مستند شدن دارد ثبت کند. علی رغم چنین فضای پر واهمهای بازهم بعضی عکاسان شجاعت به خرج داده و وارد میدان میشوند اما با وجود داشتن کارت خبرنگاری و مجوز عکاسی بازهم در موارد زیادی با آنها برخورد قهر آمیزی میشود. متولیان امر یعنی وزارت ارشاد، قوه قضائیه و نیروی انتظامی باید با یکدیگر جلسه برگزار کرده و به یک راهکار برسند تا عکاسان کمتر با چنین چالشهایی مواجه شوند.»
واجدی در پایان ابراز امیدواری کرد:«در جشنواره امسال اتفاقات خوبی رقم بخورد و رسانهها با سلایق متنوع به دور از حب و بغض به ویژه پس از اتفاقات سال گذشته که تنش های زیادی را ایجاد کرده بیایند و در کنار هم قرار بگیرند، حرف بزنند، اختلافات را کم رنگ کنند و فضای منفی ایجاد شده را تغییر دهند».